ο διαδικτυακός τόπος του fanzine 'η λάθος άκρη του τηλεσκόπιου' και άλλων εμμονών.
ο howard stelzer, εκτός απο εγκέφαλος της αμερικάνικης intransitive, είναι παράλληλα και ένα απο τα πιο δραστήρια μέλη της θορυβοσκηνής της βοστώνης, είτε παίζοντας σόλο, ή σε συνεργασίες. είτε στήνοντας live τόσο στη βοστώνη ή γενικότερα στην αμερική,για διάφορους φίλους του και αγαπημένους καλλιτέχνες του κυκλώματος. η παρακάτω συνέντευξη έγινε κάποια στιγμή το 2005, για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφθείτε www.intransitiverecordings.com ή www.howardstelzer.com
λοιπόν πως σου ‘καρφώθηκε’ η ιδέα της intransitive;
ε, απο την πρώτη στιγμή που ασχολήθηκα με τη μουσική μ’ενδιέφεραν τόσο οι εταιρείες όσο και οι μουσικοί. οπότε όταν ολοκλήρωσα την ηχογράφηση του πρώτου μου άλμπουμ (έπειτα απο μερικές πραγματικά απαίσιες κασσέτες που είχα κυκλοφορήσει με δουλειές μου), ήταν ξεκάθαρο για ένα ότι κανένας δε θα το έκδιδε οπότε ήταν φυσική η ιδέα να το κυκλοφορήσω μόνος μου ξεκινώντας έτσι την εταιρεία μου.
αν δεν κάνω λάθος έμενες στη φλώριδα, πως αποφάσισες να μετακομίσεις στη βοστώνη;
μετακόμισα στη φλώριδα με τους γονείς μου όταν ήμουν 12 και ποτέ δε μ’άρεσε πραγματικά. γεννημένος στη νέα υόρκη, είμαι περισσότερο συνδεδεμένος με την αστική ζωή και το κρύο παρά με μια ανέμελη ζωή σε μια παραλία. έμεινα στη φλώριδα και μετά το σχολείο μόνο και μόνο και μόνο για το πλεονέκτημα του χαμηλού κόστους σπουδών σε κρατικά πανεπιστήμια, αλλά μόλις τέλειωσα το πανεπιστήμιο ξαναμετακόμισα βόρεια. η βοστώνη ήταν ένα είδος ξαφνικής απόφασης, δέν ήξερα πολλά γι’αυτή και δεν ήξερα σχεδόν κανένα που ζούσε εκεί αλλά το μυστήριο ενός νέου αστικού περιβάλλοντος με συνεπαιρνε. επίσης δεν ήθελα να ξαναγυρίσω στη νέα υόρκη, ήδη την ήξερα και παρόλο που μ’αρέσει σαν περιοχή αναζητούσα μια νέα εμπειρία. εξάλλου δε μου πήρε πολύ για να συνειδητοποιήσω ότι αν και βιαστικά πήρα μια σωστή απόφαση.
Εταιρείες ή άνθρωποι που σ’επηρέασαν να ξεκινήσεις ή είχαν κάποια επίδραση πάνω σου όταν ξεκίναγες την intransitive;
φυσικά. δύο μέγιστες επιρροές ήταν η selektion και η rrrecords. ήμουν συνεπαρμένος με το διαστροφικά μινιμαλιστικό σχεδιασμό της selektion, η οποία σε συνδυασμό με την σχεδόν απάνθρωπη ηχητική της έμοιαζε πιο αποκρουστική. τα πρώτα lp και ιδίως το ‘acRID acME’ των p16.d4 είχαν αιχμαλωτίσει τη φαντασία μου όταν τα πρωτάκουσα όταν τέλειωνα περίπου το σχολείο γύρω στα 16-17 μου. μετά η rrrecords, βλοσυρή με ένα διαφορετικό τρόπο… ο κατάλογος των διανομών και των κυκλοφορίων της χωρίς καθόλου περιγραφές, που συνεπαγόταν ένα κόσμο στον οποίο ετοιμαζόσουν να εισχωρήσεις χωρίς την παραμικρή προετοιμασία. η απίστευτη ποικιλία μουσικής που κυκλοφόρησε η rrr, η απίστευτη ταχύτητα που εμφανιζόντουσαν νέες κυκλοφορίες της. ήμουν κολλημένος μαζί της απ’την πρώτη στιγμή που την ανακάλυψα, και σεβόμουν απόλυτα την απέχθεια για ένα είδος image και συνοχής. ήταν ξεκάθαρο ότι ήταν η εταιρεία κάποιου ο οποίος κυκλοφορούσε ότι φαινόταν του γούστου του ανα πάσα στιγμή. είμαι πραγματικά τυχερός που γνωρίζω το ron lessard, τον τύπο που έχει την rrr και ακόμα τρέφω τη μεγαλύτερη εκτίμηση γι’αυτόν και την εταιρεία του.
μπορείς να μου δώσεις μερικές πληροφορίες για τις κυκλοφορίες της intransitive ως τώρα;
ας ξεκινήσουμε:
the amazing mr. slug 7” - ένας θορυβοθρύλος της gainesville, florida, o δίσκος είχε ήδη τυπωθεί απο κάποιον άλλο, ο οποίος αποφάσισε ότι δεν ήθελε να ξεκινήσει εταιρεία οπότε άφησε όλους τους δίσκους στο πατάρι του και έφυγε απ’την πόλη. εφόσον το mr. slug ήταν φίλος μου και επείδη δεν ήθελα ο μόνος προσωπικός δίσκος του να μείνει θαμμένος και να μην ακουστεί προσφέρθηκα να πάρω τα 7” για την εταιρεία μου.
tac/factor X - η μόνη κασσέτα της intransitive.
howard stelzer “stone blind” cd – η πρώτη μαζική κυκλοφορία μου, 1ας ώρας σύνθεση. δε μ’αρέσει πλέον αλλά διάφορα στοιχεία της χρησιμοποιήθηκαν ως πρωτόλεια σε άλλες δουλειές.
kapotte muziek “the use of recycling” cd – μου αρέσει πάρα πολύ η δουλειά του frans de waard!!
richard chartier “direct incidental consequential” cd – το πρώτο άλμπουμ του richard, πιο ωμό από όλα τα υπόλοιπα του. εκείνη την εποχή σχεδίαζε και τα εξώφυλλα της intransitive.
brume “krieg” cd – diy musique concrete απο έναν απο τους πιο αγαπημένους μου καλλιτέχνες, που ακόμα δεν έχει αποκτήσει την αναγνώριση που του πρέπει. ήταν η εποχή που αποφάσισα ότι η intransitive θα εξελίσσοταν σε μια μεγάλη διαδρομή και έγινα αρκετά γενναίος ζητώντας απο ανθρώπους που δε γνώριζα να ηχογραφήσουν για μένα.
roel meelkop “6 (mailcop rules) cd - συλλογή με πιο ‘ωμή’ μουσική που ο ροέλ κυκλοφόρησε σε κασσέτες στα 80’ς και στις αρχές των 90’ς. διεστραμμένο με τον τρόπο του…. κάποιο απο το υλικό ακούγεται σα harsh power electronics, και υπάρχει και ένα τελείως ηλίθιο κολλάζ με ήχους απο τουαλέτες και τσόντες. ήταν τόσο γαμάτο που έπρεπε να το κυκλοφορήσω! πολύ περισσότερο επειδή ο ροέλ θεωρείται ως ‘σοβαρός’ συνθέτης ‘ήρεμης ψηφιακής μουσικης’, χα!
tac/howard stelzer “object” - αυτό ήταν ένα art project σχετικά με την παραγωγή δίσκων και τη συλλογή τους. ήταν ένα ζωγραφισμένο cd απ’τον tac και ένα 7” ‘γυαλισμένο’ με γυαλόχαρτο απο μένα κολλημένα μαζί και πακεταρισμένα σε 2 διαφάνειες που ήταν τυπωμένες με κριτικές και περιγραφές άλλων πειραματικων δίσκων που είχαν σπέσιαλ εξώφυλλα ή βινύλια. δε θυμάμαι πόσα φτιάξαμε, νομίζω καμμιά 50ρια…
mike bullock/howard stelzer & jason talbot “the idea of northeast” lp
το μόνο lp στην intransitive, σε 200 κομμάτια για την πρώτη μου περιοδεία. ο τίτλος φυσικά είναι παρωδία απο έναν τίτλο του glenn gould. μ’αρέσει η μουσική αλλά τα εξώφυλλα είναι πραγματικά σκατά.
nmperign & jason lescalleet “in which the silent partner-director can
no longer make his point to the industrial dreamer” cd - εκείνη την εποχή ο
lescalleet ήταν σχεδόν άγνωστος. ήταν ένας απ’τους πρώτους φίλους που έκανα όταν μετακόμισα στη βοστώνη και ήταν ξετρελλαμένος που είδε τόση θετική αντίδραση για τη μουσική του.
greg kelley, curt newton, tatsuya nakatani “field recordings, vol.1:
the birthday” cd – το πιο κοντινό στον αυτοσχεδιασμό πράγμα που θα κάνω ποτέ μου. μου αρέσει αρκετά η δουλειά του greg kelley και είμαι πάντα ανοικτός σε ότι θέλει να κυκλοφορήσει.
variious 2cd - η πρώτη μου συλλογή! Φίλοι, επιρροές, άνθρωποι με τους οποίους ήθελνα να έχω επαφή, κάποιοι άλλοι φίλοι. είχε πλάκα κάνοντας την αυτή τη συλλογή.
lionel marchetti “knud un nom du serpent” cd - όπως το nmp/lesc νωρίτερα και το nerve net noise μετά απο αυτό ήταν κυριολεκτικά μια σχέση αγάπης/μίσους. πήρε την πιο απαίσια κριτική που έχω πάρει ποτέ για άλμπουμ της intransitive (καθόλου τυχαίο που ήταν τυχαίο απο εγγλέζο μουσικοκριτικό) και επίσης κάποιες απο τις καλύτερες. είμαι πραγματικα περήφανος γι’αυτό το άλμπουμ.
john hudak & jason lescalleet “figure 2” cd - βγήκε απο μια συναυλία του ντουέτου την οποία είχα δεί και δε μ’αρεσε. ο jason είπε ότι θα δημιουργήσει ένα φανταστικό άλμπουμ και να τον εμπιστευτώ. όταν το τέλειωσε και ήρθε απ’το σπίτι μου και κάθισε κοιτάζοντας με να το ακούω. το αν ένοιωσα κάποιες αμφιβολίες αν έπρεπε να το κυκλοφορήσω ή όχι είναι πια μια λεπτομέρεια που δεν έχει ρόλο. φτάνει να πω ότι έκτοτε έμαθα να εμπιστεύομαι το ένστικτο του lescalleet.
gal “relisten” cd – δεν είχα ακούσει δουλειά του gal μέχρι που μου έστειλε αυτό το άλμπουμ και μ’έστειλε. λίγο αργότερα όταν μου ζήτησαν να φτιάξω ένα κομμάτι για ένα dvd σε ένα περιοδικό τέχνης στο οποίο θα έβαζα και κάποιο σχόλιο επέλεξα τον gal και μιλήσαμε αναλυτικά για τη δουλειά του, ακούγοντας και αρκετές δουλειές του. κάναμε και μια περιοδεία παρέα στην αμερική και στον καναδά. αυτό είναι απ’τα μεγάλα συν του να τρέχεις μια μικρή εταιρεία.
m.behrens “elapsed time” cd – ένα απ’τα ‘σκληρά’ και ίσως ένα απ’τα πιο περίεργα στην εταιρεία μου. πιστεύω ότι ο μαρκ κάνει φανταστική δουλειά και ότι έχει να προσφέρει πολλά μέσω της μουσικής του.
nerve net noise “meteor circuit” cd – ένα απ’τα πιο αγαπημένα μου γκρουπ! με μπερδεύουν αλλά βρίσκω τη μουσική τους πραγματικά αστεία, ανεξήγητη και αξιόλογη να εντρυφήσεις. θα κυκλοφορούσα ότι θέλουν να βγάλουν οποιαδήποτε στιγμή.
seth nehil/jgrzinich “confluence” cd - το πρώτο μέρος απο ένα σετ 2 cd. θα ήθελα να τα βγάλω και τα 2 αλλά τα ήθελαν ξεχωριστά σε 2 εταιρείες.
howard stelzer & jason talbot “songs” cd – το επιστέγασμα της ‘καριέρας’ μας σα ντουέτο. ακόμα νομίζω ότι είναι ένα καλό άλμπουμ αλλά πολύ λίγοι συμφωνούν.
intransitive twenty-three 2cd – ακόμα μια συλλογή, αυτή έχει μουσική που έχει φτιαχτεί χωρίς τη χρησιμοποίηση ψηφιακών συσκευών. εν μέρει σαν απάντηση σε μια κριτική για το ‘variious’ ότι ο καθένας μπορεί να δημιουργεί avant garde σήμερα χρησιμοποιώντας software που έιναι διαθέσιμο οπουδήποτε… κάτι που για μένα δεν είναι κάτι το άσχημο.
roel meelkop “5 (ambiences)” cd - πήρε αρκετό χρόνο να βγεί αλλά βγήκε!
φαίνεσαι πολυάσχολος αναφορικά με τις συνεργασίες σου, υπάρχουν κάποιες στις οποίες δουλεύεις αυτή την εποχή;
ένα ντουέτο cd που ηχογράφησα με το φίλο μου giuseppe ielasi και θα βγεί σύντομα στην korm plastics σα μέρος της brombrom series. είχαμε μια πρόταση για διαμονή απ’το extrapool στην ολλανδία και φτιάξαμε αυτό το άλμπουμ. νομίζω ότι η εταιρεία απλά μας περιμένει να διαλέξουμε τίτλο… εμ, ξέρεις τώρα πως γίνονται αυτά. μετά ένα 3πλο 3”cd με τους jazzkammer που πρόκειται να βγεί σύντομα.
μετά οι bsc, ένα μεγάλο γκρούπ είμαι μαζί με τους nmperign και επίσης τους mike bullock, vic rawlings, liz tonne, james coleman και chris cooper. παίζουμε όταν μπορούμε και ηχογραφήσαμε πρόσφατα παρέα με τον christian wolff μια ηχογράφηση πυο θα βγεί σύντομα στη mode. είμαστε επίσης ανακατεμένοι σε μια 6ωρη εκτέλεση του treatise του cardew που πρόκειται να βγεί σαν audio dvd. παναγία μου, δε θα θελα ποτέ ν’ακούσω 6 ώρες bsc αλλα φαίνεται ότι κάποιοι θέλουν. πραγματικά θα θελα να γνωρίσω τίποτα τέτοιους τύπους και να τους ρωτήσω τι είδους πρόβλημα έχουν..
άλλο υλικό, έχω ένα ντουέτο με τον vic rawlings, ένα ντουέτο με τη jessica rylan και διάφορες συνεργασίες με διάφορους φίλους. έχω συμμετάσχει σε ένα μελλοντικό άλμπουμ του rlw αλλά δεν ξέρω πολλές λεπτομέρειες ακόμα γι’αυτό.
και έχω βγάλει και ένα cdr σε συνεργασία με έναν τύπο απ’το la, που λέγεται cherry point. αυτή την εποχή είναι απ’τους αγαπημένους θορυβάδες. ειμαι λάτρης του ακραίου θορύβου!
επίσης ένα ντουέτο με τον greg kelley που λέγεται great danes. ένα power-electronics/noise γκρούπ που φοράμε μάσκες σκύλων και κοστούμια. βασικά είναι μια δικαιολογία για να βγαίνουμε παρέα αφού και οι δύο είμαστε απασχολημένοι με διάφορα και μένουμε στα 2 άκρα της πόλης.
η βοστώνη φαίνεται να έχει μια πολύ δραστήρια και ζωντανή σκηνή, πως είναι να ζείς σε μία τέτοια σκηνή; μέρη, πράγματα, άνθρωποι που σου αρέσουν;
είναι απλό να ξεχάσω πόσο καλά περνάμε εδώ. όταν είμαι σε περιοδεία και μόνιμα είναι εκτεθειμένος σε πολιτικές άλλων σκηνών πάντοτε χαίρομαι να γυρνάω σε ένα μέρος που οι άνθρωποι πραγματικά δε δίνουν μια γι’αυτό που λέγεται avant garde μουσική. εκτός απο τα προβλήματα με μέρη που υπάρχουν παντού στη χώρα, συναυλίες συνεχίζουν να γίνονται, οι άνθρωποι εξακολουθούν να τις ανακαλύπτουν και ένα μεγάλο επίπεδο ποιότητας είναι αναμενόμενο. είναι κάτι που το εκτιμώ.
πράγματα που μ’αρέσουν στη βοστώνη: το δισκάδικο και η εταιρεία twisted village. οι heathen shame που είναι ο wayne και η kate του twisted village με τον greg kelley, ο jay sullivan ένας φανταστικός τοπικός μουσικός λάτρης ήχων στο στύλ των small cruel party, hands to και περνάμε γαμάτα. η jessica rylan που μένει στη βόρεια πλευρά της βοστώνης και είναι φανταστική περφόρμερ, παίζει αυτοσχέδια συνθεσάϊζερ και καμμιά φορά τραγουδάει μέσω αυτών. η φίλη μου η mary που έχει ένα noise σύνολο με το όνομα donna parker, που μ’αρέσει πολύ. επίσης παίζει σε μερικά ντουέτα με τους vic rawlings, kate village, jessica rylan και φυσικά είναι ο brendan murray που το πρόσφατο cd του στη sedimental λέγεται ‘resting places’ και νομίζω ότι είναι πραγματικά απίστευτο!
δουλέυεις αυτή την εποχή ή όχι;
ε, προσωρινά σαν υπάλληλος γραφείου αλλά ψάχνω για καμμιά υψηλότερα αμοιβόμενη δουλειά για να χρηματοδοτήσω το χόμπυ μου να εκδίδω στην εταιρεία μου.
για πές μου για τις δουλειές σου instant nostalgia και witte
το “instant nostalgia” ήταν ένα κομμάτι που έγινε σχετικά γρήγορα, τίποτα το τρομερό. το έφτιαξα για τη bake, cdr εταιρεία του frans de waard. σιχαίνομαι το εξώφυλλο του αλλά η μουσική είναι εντάξει σε αρκετά σημεία. όχι κανένα τρομερό άλμπουμ αλλά κυλάει καλά. χρησιμοποίησα κάποια δεύτερα μέρη του για το cdr συνεργασία με τον the cherry point, “gross”.
το “witte” γράφτηκε για ένα φίλο που πέθανε σε ένα βίαιο τρακάρισμα στα τέλη των 90ς. χρησιμοποιεί τη φωνή του και ήχους που είχαμε φτιάξει παρέα σαν πρωτόλειο. όταν πρωτομετακόμισα στη βοστώνη, νόμιζα ότι τον έβλεπα παντού, στο μετρό, στη στάση του λεοφωρείου αυτή η μουσική με βοήθησε να ξεπεράσω το θάνατο του. μια μέρα θέλω να το ξαναδουλέψω και να το επεκτείνω αυτό το κομμάτι. έτσι όπως είναι, είναι λίγο ομιχλώδες και μουντό.
νομίζω ότι δεν είσαι λάτρης της electronica/ glitch/ laptop γενικά ε;
μου αρέσουν κάποιοι καλλιτέχνες όπως σε κάθε είδος. αυτό που ποτέ δε με τράβηξε είναι αυτό το post techno της raster noton αλλα μ’αρέσει ο taylor deupree και αρκετοί τίτλοι της 12k. δε μου αρέσει η μουσική που γίνεται τεχνολογικό σόου και εμπόριο ή σαν μια γενικότερη πρόβα και αυτό ισχύει για όλα τα είδη.
χρησιμοποιείς κομπιούτερ στη δουλειά σου εκτός απο τις κασσέτες και τα κασσετόφωνα που χρησιμοποιείς;
χρησιμοποιώ κομπιούτερ για σύνθεση και μάστεριν και έχω δουλέψει με ανθρώπους που χρησιμοποιούν προγράμματα για να δημιουργούν και να επεξεργάζονται ήχους. αλλά για μένα το κομπιούτερ είναι απλά εύκολα να χρησιμοποιείς σαν πολυκάναλα.
πρόσφατα έκανες ένα φεστιβάλ της intransitive, είσαι ευχαριστημένος απο αυτό;
το φεστιβάλ ήταν για την ακρίβεια η θέση μου για το πανεπιστήμιο (master καλών τεχνών), οι φίλοι που έπαιξαν ήταν: keith fullerton whitman, jessica rylan, seth
nehil, mike bullock & vic rawlings, william basinski, brendan murray, donna parker, dion workman, horse sinister, john hudak, Jason lescalleet, united states of belt, και εγώ. ήταν πολύ δύσκολο και πολλές πτυχές του θα μπορούσαν να είχαν λειτουργήσει καλύτερα αλλά βγήκε καλά. θα θελα να το ξανακάνω αν είχα χρηματοδότηση και βοήθεια απο κόσμο για να τα βγάλω πέρα.
άλλα φεστιβάλ που γίνονται απο το κύκλωμα στη βοστώνη και υπάρχουν άλλα φεστιβάλ για ηλεκτροακουστικές μουσικές στις ηπα ή όχι;
υπάρχουν κάποια φεστιβάλ αλλά όχι πολλά. Σποραδικά και τίποτα το επαγγελματικό οπως αυτά που γίνονται στην ευρώπη και στο κεμπέκ. οι συναυλίες παραμένουν diy φάση στις ηπα και αυτό είναι ένα είδος σοκ για πολλούς φίλους που έρχονται απο μακριά αλλά κάνουμε ότι μπορούμε, αρκετές φορές μπαίνοντας και μέσα φτάνει να γίνονται πράγματα.
σχετικά με συλλογές; αν θυμάμαι καλά είσαι λάτρης των συλλογών και έχεις βγάλει 2 στην intransitive, νομίζεις ότι είναι ένα είδος προώθησης του ήχου μιας εταιρείας, να δείξει μια τάση στον ήχο σε μια συγκεκριμένη στιγμή ή…
για μένα οι συλλογές είναι κανονικά άλμπουμ με τη δική τους βαρύτητα και σκοπό. θέλω οι συλλογές που έχω βγάλει να ακούγονται απο την αρχή ως το τέλος σαν κανονικά άλμπουμ.
ας περάσουμε στο καλό σημείο τώρα… αγαπημένα γκρούπ/καλλιτέχνες, αγαπημένοι δίσκοι;
είμαι μεγάλος συλλέκτης, περισσότερο απ’οσο μπορώ. είμαι ακροατής και οπαδός και έχω περάσει απο διάφορες φάσεις τα τελευταία χρόνια. τα πιο επιδραστικά πράγματα για μένα είναι: p16.d4, sbothi και οι εταιρείες selektion και rrrecords, όπως ανέφερα και νωρίτερα. επίσης είμαι μεγάλος λάτρης του merzbow και σταδικακά μαζευω δίσκους των fall. άλλες αγάπες fire engines “lubricate your living room” lp, pere ubu “the modern dance”, cccc, astro, overhang party, wire, the cherry point, john weise/sissy spacek, lase marhaug, birchville cat motel και η εταιρεία του celabrate psi phenomenon, eso steel, ddaa, schimpfluch/runzelstirn & gurgelstock (το cd ‘ho’ ήταν μια απ’τις πρώτες ηχογραφησεις που με έστειλαν!), p.children “documentaion” cd, jerome noetinger &
lionel marchetti, nerve net noise, kazunao nagata, agencement, kapotte muziek (και ότι κάνει ο frans de waard), a.m. (και η εταιρεία του pseudoarcana), kousokuya, roel meelkop, και γερμανικά/ολλανδικά synth new wave/punk αρχών80s, που προσπαθώ να συλλέγω.
τίποτα να προσθέσεις;
έχω παρατηρήσει ότι οι άνθρωποι που κάνουν πειραματική μουσική έχουν την τάση να ενδιαφέρονται και για το φαγητό. πολλοί είναι για χόμπυ, σέφ ή τουλάχιστον ξέρουν να απολαμβάνουν ένα καλό γεύμα. να μοιράζομαι ένα γεύμα με ένα μουσικό είναι ένα απ’τα πιο αγαπημένα μου πράγματα μετά απο το ν’ακούω μουσική. έχω παρατηρήσει ότι είμαι επιφυλακτικός απέναντι σε ανθρώπους που δεν τους αρέσει το φαγητό.
